Cmentarz został założony w drugiej połowie XIX wieku. Pierwszym nagrobkiem (pomnikiem) betonowym na cmentarzu parafialnym w Uszwi był prawdopodobnie nagrobek ks. Jana Rzeszódki, proboszcza parafii w latach 1837 - 1850. To właśnie podpierając kamienne kawałki jego rozlatującego się nagrobka ówczesny grabarz Kasper Bukowicz wypowiedział pamiętną maksymę: " Tak to człowiek rozsypuje się od ziemi, a kamień od wiatru". Pierwszym pomnikiem osoby świeckiej był nagrobek Józefa Robaka, wciąż jeszcze (choć w bardzo zniszczonym stanie) stojący w lewej górnej części cmentarza. To już zapewne zabytek, zwłaszcza że uwiecznia pamięć ostatniego wójta Uszwi z przełomu XIX - XX wieku. Cmentarz jest otoczony metalowym ogrodzeniem. Przy głównej bramie usytuowane są figury Pana Jezusa i Matki Bożej z Dzieciątkiem. Na jego terenie znajduje się kaplica pokryta blachą miedzianą wybudowana w 1956 r. Jej cokół, schody i posadzka wyłożone są granitem. W kaplicy jest zainstalowana klimatyzacja oraz nagłośnienie. Podziemia zostały przeznaczone na pochówek kapłanów. Jako pierwszy spoczął w nich śp. ks. prałat Bolesław Zdunek. Na cmentarzu spoczywają także proboszczowie parafii: ks. Wojciech Rogoziewicz, ks. Michał Wieliński oraz siostry józefitki: s. Agnieszka Palica i s. Henryka Drabik.